சேவல் தகராறும் நாம ஹீரோ ஆன கதையும்...

|

வானம்பாடிகள் அய்யா கோழி சமாச்சாரத்த நேத்து சொல்ல நமக்கு சேவல் சமாச்சாரம் ஒன்னு ஞாபகத்துக்கு வர, இதோ கீழ படிங்களேன்...

காலேஜ் முடிச்ச சமயம். ராத்திரி பத்து மணிக்கு ஆத்தூர்ல இருந்து மெட்ராசுக்கு திருவள்ளுவர்ல டிக்கெட் புக பண்ணி வெச்சிருந்தேன்.

ஞாயித்துக்கிழம புக் பண்ணாம போனா அவ்வளவுதான். டாண்னு பத்து மணிக்கு வண்டிய எடுத்துடுவாங்க. பதினாறு கிலோமீட்டர் நம்ம ஊர்ல இருந்து. அரை மணி நேரத்துல போயிடலாம்.

வீட்ல சாப்புட்டுட்டு கிளம்பி, ஒம்போது மணிக்கு பஸ்டாப்புல கொஞ்சம் லேட்டா வந்த இந்திரா பஸ்சுல ஏறி கையில இருந்த இங்கிலீஷ் நாவலை (பழைய புத்தக கடையில வாங்கினது) விரிச்சி ஸ்டைலா படிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

பஸ் கடைசி ட்ரிப், ராத்திரிங்கறதால கூட்டமும் இல்ல. கொஞ்ச நேரத்துல வண்டி நின்னுடுச்சி, ஒரே சத்தம், தகராறு. புத்தகத்த மூடி பேக்குல வெச்சிட்டு என்னன்னு பாக்கலாம்னு போன, மப்புல ஒரு பத்துபேர் ஆவேசமா டிரைவர் கிட்டயும் கண்டக்டர் கிட்டயும் தகராறு பண்ணிட்டிருந்தாங்க.

விஷயம் இதுதான், டிரைவர் நாலு மணி ட்ரிப்ல ஒரு சேவல் மேல வண்டிய விட்டுட்டாராம். சாமிக்கு நேந்து விட்டதாம். ரிட்டர்ன் வேற ரூட்ல போயிட்டு இப்போ திரும்ப வரும்போது மறிச்சிட்டாங்க. நிறுத்தாம போனது தப்பு, சாமி சேவல், தெய்வ குத்தம், அது இதுன்னு ஒரே களேபரமா இடுந்துச்சி.

'சரி சரி, தகராறு வேணாம், தங்கராசு நம்மாளு, தெரியாம பண்ணிபுட்டான். அஞ்சோ பத்தோ வாங்கிகிட்டு பஸ்ஸ விடுங்கப்பா, எல்லாம் வெளியூரு போறவங்கல்லாம் இருக்காங்கல்ல' ன்னு ஒரு பெருசு நியாமா சொல்ல,

'ம்.... அஞ்சோ பத்தா... நாலுகிலோ கோழி, நாட்டுக்கோழி. எரநூறு ரூவா. சாமி குத்தம், சாங்கியம் பண்ணனும். முன்னூறுக்கு கம்மியா வாங்க மாட்டோம்'னு ஒரு குடிமகன் சொல்ல அந்த கூட்டம் ஆமாம்னு தலையாட்டுச்சி.

நேரம் ஒம்பதரையை தாண்ட, பஸ் போயிடுமேன்னு பயம் வந்துடுச்சி. கண்டக்டர் நூறு தர்றேன்னு ஆரம்பிச்சு நூத்தம்பது வரைக்கும் வந்தாப்ல. அவங்க ஒத்துக்கற மாதிரி இல்ல.

அப்போதான் துணிச்சலா ஒன்னு செஞ்சேன். கூட்டத்துல பூந்து, பெரிய மனுஷன் மாதிரி 'கொஞ்சம் இருங்க, காசுதானே வேணும்... கண்டக்டர் அண்ணே சாமி சேவல், டிரைவர் ஏத்துனது தப்பு. நிறுத்தாம போனது அதவிட தப்பு. முன்னூறு இல்ல ஐந்நூறு தரணும்' னு சொல்ல, டிரைவரும் கண்டக்டரும் என்ன கொலை பாதகாண்னு பாக்க, கூட்டம் 'இது நியாயம், படிச்ச பையன்னா இதான்' னு சொல்ல...

கொஞ்ச கேப்புக்கு அப்புறம் 'நீங்க போயி அடிச்சு போட்ட சேவல எடுத்துட்டு வாங்க. கொடுத்துட்டு காசு வாங்கிட்டு போங்க' ன்னு சொன்னேன்.

'ஆமா சேவ எங்க' ன்னு அந்த பெரியவர் கேக்க, 'அதான் கூவிடுச்சில்ல' ன்னு ஒரு இளசு சொல்லிச்சு. டிரைவர் உடனே, 'ஆமாங்க சேவல கொண்டாங்க, இப்பவே ஐந்நூறு தரேன்' னு சொல்ல கூட்டத்தால ஒன்னும் பேச முடியல.

கடைசியில 'நூறாவது கொடுங்க' ன்னு கேக்க, கறாரா சேவல கொடுத்துட்டு காச வாங்கிட்டு போங்கன்னு சொல்ல உள்ளதும் போச்சுடா நொள்ளக் கண்ணா ன்னு முனகிகிட்டே கூட்டம் கலைஞ்சிடுச்சி.

டிரைவர் தலைக்கு வந்தது தலைப்பாகையோட போயிடுச்சின்னு சந்தோஷமா வண்டிய கிளப்பினாரு. வண்டியில இருந்த எல்லாரும் நம்மள ஹீரோ கணக்கா பாக்க, கொஞ்சம் பெருமிதமா இருந்துச்சி. பின்னாடி இருந்த என்ன டிரைவர் கூப்பிடறாரு கிளி சொல்ல, பைய எடுத்துகிட்டு முன்னால அவருகிட்ட போனேன்.

'ரொம்ப தேங்க்ஸ்... எப்படி அந்த மாதிரி உங்களால சொல்ல முடிஞ்சது' ன்னு கேக்க, 'இல்லண்ணே, நார்மலா அடிபட்ட கோழிய உடனே சமைச்சிடுவாங்க. நாலுமணிக்கு ஆனத இவ்வளோ நேரம் வெச்சிருப்பாங்களா? அதான்'.

'சரி இருந்திருந்தா' ன்னு கேக்க, 'மொதல்லையே சீன்ல கோழி இல்லன்னு கன்பார்ம் பண்ணிட்டுத்தான் சொன்னேன். அப்படி இருந்திருந்தா அதிகப்படியான காச நான் கொடுத்திருப்பேன்' னு சொல்லிட்டு 'அண்ணே ஒரு உதவி, பத்து மணி மெட்ராஸ் பஸ்ஸ புடிக்கனும்' னு சொல்ல,

'அவ்வளவுதானே' ன்னு வண்டிய சரி ஸ்பீடா அழுத்தி, லைட்டெல்லாம் அணைச்சி அணைச்சி போட்டு 422 நம்பர வெச்சி வழியில வந்துகிட்டிருந்த பஸ்ஸ நடு ரோட்டுல நிப்பாட்டி ஏத்திவிட்டாரு.

பின்குறிப்பு.

'ஆமாம் உங்க பேரு தங்கராசுவா? அந்த பெரியவரு சொன்னாரு' ன்னு டிரைவர கேக்க, இல்லையில்ல முருகன். அவரு சும்மா பேச்சுவாக்குல சொல்லியிருப்பாரு' ன்னாரு

இந்த இடுகை உங்களுக்கு பிடிச்சிருந்தா என்னை மேம்படுத்த உங்க கருத்துக்களையும், உற்சாகப்படுத்த ஓட்டையும் போடுங்களேன்!

ஹலோ, நான் ராஜா பேசறேன்... அனுபவம்

|

தொண்ணூறாவது வருஷம், பி.எஸ்.சி ரெண்டாவது வருஷம் ஸ்டடி லீவ். ரூம்ல படிக்க முடியாதுன்னு வீட்டுக்கு வந்துட்டேன்.

ஆற்காடு வீராசாமி அப்போ மின் அமைச்சரால்லாம் இல்லை, இருந்தாலும் கடுமையான மின்வெட்டு. கடுப்பில வீட்டுல உக்காந்திருந்தேன்.

தம்பி, தங்கச்சி ஸ்கூலுக்கு அம்மா அப்பா வேலைக்கு போயாச்சி. போகும்போது அம்மா, 'பிரபு வீட்டில இருக்காத, போர் அடிக்கும், புக்க எடுத்துகிட்டு காட்டு பக்கம் போயிட்டு ரிலாக்ஸா படிச்சிட்டு வா' ன்னு சொல்லிட்டு போனாங்க.

ஏன் சொன்னாங்கன்னு கொஞ்ச நேரத்துல புரிய ஆரம்பிச்சிடுச்சி. அப்போ அதிகமா, ஏன் தெருவிலேயே எங்க வீட்டுல தான் போன் இருந்துச்சி. தகவல் சொல்றதுக்கும், ஆள கூப்பிட்டு வர்றதுக்கும் ரெண்டுபேர் எப்பவும் தேவைப்படும்னு அம்மா சொல்லிடிருப்பாங்க.

மணியடிக்க, ஓடிப்போய் எடுத்தேன். ஹலோ சொன்னவுடன், 'கொஞ்சம் ராஜாவா கூப்பிடறீங்களா?' ன்னு கேக்கவும், 'அப்படி யாரும் இல்லைங்களே?' ன்னு பதில் சொன்னேன். 'அப்படியே கட் பண்ணாம வெச்சிட்டு வெளிய போயி பாருங்களேன், ப்ளீஸ்...' னு பணிவா கேக்கவும்,

வெச்சிட்டு வெளிய தலைய நீட்டி பாக்கவும், தெரு முனையில டிராக்டற கழட்டிப்போட்டு ரிப்பேர் பாத்துகிட்டிருந்தாங்க.

என் தலைய பாத்தவுடனே ஒரு பொடியன், 'அண்ணா எனக்கு போனா? இதோ வர்றேன்னு வேகமா ஒடி வந்தான். 'உன் பேர் ராஜாவா' ன்னு கேக்க, தலையாட்டிட்டு செருப்ப கழட்டிட்டு நேரா உள்ள போனான்.

ஹால்ல இருந்தே போனை எடுத்து, 'சொல்லுங்க ஓனர், ம்... ஆயிட்டிருக்கு. மதியத்துக்குள்ள ஆயிடும். ஒரு டீ கூட வாங்கி தரல... கஞ்சனா இருப்பான் போலிருக்கு. ம்... சேரி. டேபிள் மேலேயே வெச்சிருக்கேன். ஆத்துருக்கு ரவிய அனுப்பிடுங்க. ம்...ம்.... கதிரேசு போன் பண்ணினாரு. ரெண்டு நாலாவும்னு சொல்லிட்டேன். அப்புறம் என் மேட்டர மறந்துடாதீங்க.... ' 

பத்து நிமிஷம் பேசிட்டு 'சரிங்க ஓனர் சொல்லிடறேன்' னு சொல்லிட்டு,  'அண்ணா ரொம்ப டேங்க்ஸ்... ஓனரும் சொல்ல சொன்னார்' னு சொல்லிட்டு கிளம்ப,

'தம்பி நீ யாரு, என் வீட்டு போன் நம்பர் எப்படி தெரியும், வெளிய பாத்தவுடன் உனக்குத்தான் போன் னு எப்படி கண்டுபிடிச்ச?'  

'தினேஷ் வீட்டு டிராக்டர் ரிப்பேர் பாக்க வந்திருக்கேன், அவருகிட்ட கேட்டப்போ உங்க வீட்டு நம்பர கொடுத்தாரு. கடையில கிளிகிட்ட (இந்த பொடியனோட அசிஸ்டன்ட்) நம்பர கொடுத்து ஓனர் வந்த பேச சொல்லிட்டு வந்தேன். வர்ற நேரம், உங்க வீட்டு வாசலையே பாத்துகிட்டிடுந்தேன், வெளிய வந்தீங்க... அதான்'  

'தினேஷ் வீட்டிலேயே போன் இருக்கே, நீ வேலை பாக்கற இடத்துக்கு அவன் வீடுதானே பக்கம், எங்க நம்பர ஏன் கொடுத்தான்?' னு கேக்க,

'அப்படியா, அவங்க வீட்டுல போனே இல்லன்னு சொல்லித்தானே உங்க நம்பர கொடுத்தாப்ல?, ம்ஹூம்... அப்படியா மேட்டரு, தாளிச்சிட வேண்டியதுதான்' னு சொல்லிட்டு, திரும்பவும் தேங்க்ஸ் சொல்லிட்டு பையன் போயிட்டான்.

தலையில சுர்ருன்னு ஏறுச்சி. அப்போ தினேஷ் பைக்ல வர நிப்பாட்டி, 'எப்பன்னா வந்தீங்க, நல்லாருக்கீங்களா' ன்னு கேக்க பதில் சொல்லிட்டு, பையன் வந்து போன் பண்ணிட்டு போன மேட்டர சொல்லி, 

'உங்க வீட்டுல போன் ரிப்பேரா? இல்லன்னு சொன்னியாமே?' ன்னு கேக்க,  

'வேலை செஞ்சிட்டுத்தான் இருக்கு. யாருக்கும் நம்பர் தர்றதில்ல, எதுக்கு தொந்தரவுன்னு' ன்னு சொல்லிட்டு வண்டிய கிளப்பிட்டு போயிட்டான்.

இந்த இடுகை உங்களுக்கு பிடிச்சிருந்தா என்னை மேம்படுத்த உங்க கருத்துக்களையும், உற்சாகப்படுத்த ஓட்டையும் போடுங்களேன்!

 

©2009 ”வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே” | Template Blue by TNB